Węch

Receptory zmysłu powonienia zgromadzone są wśród komórek nabłonka śluzowego w okolicy węchowej jamy nosowej. Reagują one swymi rzęskami na rozpuszczone w śluzie cząstki związków chemicznych i pobudzają komórki narządu, przekazując impulsy poprzez poszczególne szczeble drogi nerwowej. [6]

Impuls nerwowy z receptorów przekazywany jest do opuszki węchowej zlokalizowanej bezpośrednio nad nimi. Następnie informacje przekazywane są do węchomózgowia.

Nos - budowa narządu powonienia

Zapach

Aby substancja mogła być bodźcem węchowym, musi być lotna, czyli ławo parować i przechodzić w stan gazowy. Mówiąc ogólnie, typowymi bodźcami chemicznymi dla narządu węchu są substancje organiczne, zwykle mieszaniny różnych składników, takie jak zapachy wydzielane przez istoty żyjące, rozkładającą się materię i gruczoły zapachowe zwierząt.

Jednak w odróżnieniu od smaku, nie ustalono zestawu podstawowych cech zapachu, a liczba wykrywanych woni wciąż się zmienia. Co więcej, nie jest jasna zależność między chemicznymi i fizycznymi właściwościami bodźca, a wywoływanymi przezeń wrażeniami zapachowymi. [1]

Stanowiska związane ze zmysłem powonienia: