Stereoskop lustrzany

Stroboskop lustrzany.
Fotografia pochodzi z materiałów muzeum.

Najprostszym sposobem na uzyskanie obrazu trójwymiarowego jest przedstawienia każdemu oku nieco innego obrazu - takiego, jaki byłby rejestrowany przez to oko przy oglądaniu rzeczywistego obiektu przestrzennego. Pierwszą metodą, która to umożliwiała był stereoskop lustrzany skonstruowany w 1838 roku przez angielskiego fizyka Charlesa Whaetstone'a (1802-75). Obraz dwóch obrazków trafiał do oka za pomocą luster. Każde oko ogląda inny widok, który następnie jest składany w naszym mózgu w jeden wspólny obraz.

Komentarz:

Oko ludzkie przypomina swoim działaniem aparat fotograficzny. Jeśli patrzysz na jakiś przedmiot jego obraz pojawia się na siatkówce, która znajduje się w tylnej części gałki ocznej. Ale człowieka od aparatu fotograficznego odróżnia to, że ma dwoje oczu, czyli każde oko niezależnie rejestruje obraz. Ponieważ oczy znajdują się w odległości ok. 6 cm od siebie, obraz rejestrowany przez każde z nich będzie nieco inny. Mózg odpowiednio interpretując drobne różnice w tych obrazach, konstruuje jeden obraz trójwymiarowy, odznaczający się głębią przestrzeni. [5]