Strona główna

Opis wystawy

Opisy eksponatów:

    I. Uczony uniwersalny

    II. Nauka i praktyka

    III. Ku narodzinom nauki nowożytnej

    IV. Uczony – filozof         przyrody

    V. Specjalizacja w nauce

    VI. Współczesny uczony

Spis eksponowanych obrazów

Spis eksponowanych  instrumentów

Katalog wystawy

Autorzy wystawy

 Sala VI. Współczesny uczony

 

Profesor Franciszek Bujak, Roman Kramsztyk (Warszawa 1885 – Warszawa 1942), po 1910, sygnowany p. g.: Kramsztyk, Muzeum Narodowe w Krakowie.

Obraz jest przykładem takiego pogłębionego portretu psychologicznego.

 Franciszek Bujak (1875–1953), profesor historii gospodarki w Uniwersytecie Jagiellońskim (1908–1919), Uniwersytecie Warszawskim (1919–1921) i Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie (1922–1941).

Roman Kramsztyk w twórczości przywiązywał wagę do struktury obrazu. Uwieczniając na płótnie znane osoby ze świata nauki, polityki i kultury stworzył niezwykłą galerię polskiej inteligencji pierwszej połowy XX w. Artysta pozostawił wiele portretów przyjaciół, znajomych, także oficjalnie zamawianych wizerunków.

Profesor Henryk Wereszycki, Jacek Rykała (Sosnowiec 1950), 1987, sygnowany d. l.: Rykała 87, Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Obraz utrzymany w realistycznej tradycji, odwołującej się do XVII-wiecznych portretów holenderskich, z celowym użyciem silnych kontrastów światła i cienia.

Henryk Wereszycki (1909–1990) był znawcą dziejów Polski porozbiorowej, historii dyplomacji europejskiej w XIX w. i monarchii habsburskiej. Od r. 1947 profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, a od r. 1956 Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Jacek Rykała jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach (filia krakowskiej ASP).

Profesor Franciszek Giżbert-Studnicki, Zbysław Marek Maciejewski (Pohulanka 1946 – Kraków 1999), 1982, sygnowany na odwrociu: Zbysław Marek Maciejewski, 31-006 Kraków, Grodzka 10/4, portret prof. F. Studnickiego 1982, Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Franciszek Giżbert-Studnicki (1914–1994) pracował w Uniwersytecie Jagiellońskim, a od r. 1969 był profesorem tej uczelni. Zajmował się prawem cywilnym, teorią prawa i informatyką prawniczą.

Zbysław Marek Maciejewski był profesorem malarstwa w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Profesor Henryk Szarski, Allan Rzepka (Kraków 1940), 1981, sygnowany l. d.: Allan Rzepka 1981 XI, Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Henryk Szarski (1912–2002) był profesorem zoologii Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu, od 1967 r. pracował w Uniwersytecie Jagiellońskim. Zajmował się anatomią porównawczą i filogenezą kręgowców. 

Allan Rzepka studiował malarstwo w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, od r. 1976 pracuje na tejże Akademii jako wykładowca.

Profesor Kazimierz Stołyhwo,  Zofia Rudzka (Kraków 1894 – Kraków 1976), 1937, sygnowany l. d.: Z. Rudzka, Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Kazimierz Stołyhwo (1880–1966) zorganizował w r. 1905 Pracownię Antropologiczną przy Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie. W latach 1933–1960 był profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego dorobek naukowy dotyczy prac z zakresu antropogenezy i zróżnicowania typów współczesnych ludzi.

Zofia Rudzka skończyła Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, ale związana była przede wszystkim z Grupą „Zachęta” w Warszawie.

Profesor Stanisław Pigoń, Krzysztof Bucki (Pińczów 1936– Opole 1983), 1979, sygnowany p. d.: Krzysztof Bucki 1979, Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Stanisław Pigoń (1886–1968) był wybitnym historykiem literatury polskiej. Profesor Uniwersytetu Wileńskiego a od r. 1931 – profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Głównym polem jego zainteresowań był okres romantyzmu i Młodej Polski.

Krzysztof Bucki ukończył studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Profesor Henryk Markiewicz, Krzysztof Bucki (Pińczów 1936 – Opole 1983), 1980, sygnowany l. d.: Krzysztof Bucki, Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Obraz stanowi przykład polskiego współczesnego portretu profesorskiego.

Henryk Markiewicz (ur. 1922) jest historykiem i teoretykiem literatury (okres pozytywizmu w literaturze polskiej), od r. 1956 profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Profesor Adam Bielański, Renzo Galeotti (Carrara 1939), 1983, sygnowany p. d.: R. Galeotti, 83, Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Adam Bielański (ur. 1912) od r. 1954 profesor Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, od r. 1964 w Uniwersytecie Jagiellońskim w Zakładzie Chemii Nieorganicznej. Główny obszar badań naukowych stanowi fizykochemia ciała stałego i kataliza.

Profesor Władysław Stróżewski, Jan Sawka (Zabrze 1946), 1991, sygnowany d. krawędź: Jan Sawka ’92, Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Władysław Stróżewski (ur. 1933) jest związany z Uniwersytetem Jagiellońskim od r. 1958 zajmuje się problemami z zakresu historii filozofii, ontologii, filozofii wartości, estetyki i antropologii.

Jan Sawka skończył studia artystyczne we Wrocławiu. zajmuje się malarstwem, grafiką, plakatem, scenografią, instalacjami, przy których stosuje najnowszą technologię elektroniczną

Instrumentarium, Jolanta Jakima-Zerek (Sanok 1944), 1979, sygnowany p. śr. krawędzi: Jakima 79, Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku.

Malarka zainspirowana pracowniami astronomów, instrumentami naukowymi, ich formą i funkcją wykonała cykl rysunków przedstawiających (przetrwałe do naszych czasów) zabytki mające związek z Mikołajem Kopernikiem i jego przełomowym dziełem De revolutionibus orbium coelestium.

Jolanta Jakima-Zerek ukończyła Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Łodzi.

Mikroskop optyczny GFL, Carl Zeiss, Jena, lata pięćdziesiąte XX w., sygnowany na podstawie, statywie, stoliku przedmiotowym, tubusie, okularach i obiektywach: Carl Zeiss/Jena, Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego. należał do prof. Jerzego Nomarskiego (1919–1997).

Zmodyfikowany mikroskop kontrastowo-fazowy typu GLF, z miejscami do osadzenia pryzmatów Nomarskiego.

Jerzy Nomarski, polski fizyk, optyk, konstruktor, autor 29 patentów, wykładowca w Wyższej Szkole Optyki w Paryżu (ESO). Zmodyfikował mikroskop interferencyjny przez zastosowanie w nim kontrastu interferencyjno-różniczkowego (DIC – differential interference contrast), zwanego czasem od jego nazwiska NIC (Nomarski Interference Contrast). Konstrukcja Nomarskiego została wdrożona do produkcji przez firmę Carl Zeiss.

Mikroskop optyczny Axioskop 50, Carl Zeiss, Jena, około 1995, sygnowany na podstawie, okularach i obiektywach: Zeiss/West Germany, Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, należał do prof. Jerzego Nomarskiego.

Nowoczesny mikroskop współpracujący z komputerem, z możliwością podłączenia kamery niezależnej od obserwatora.

ï  Sala V

góra ñ

  Spis obrazów   ð

Strona początkowa È