napis
wystawa

|
Od obserwacji do pomiarów

Początkowo lunety używano tylko jako przyrządu obserwacyjnego, ale jeszcze w XVII wieku zaczęto konstruować dodatkowe przyrządy – mikrometry, noniusze czy koła ze skalą, które umożliwiły przekształcenie lunety w przyrząd pomiarowy.
W XVIII wieku udoskonalona została optyka lunet, budowano coraz lepsze wielosoczewkowe okulary, skonstruowane zostały pierwsze obiektywy achromatyczne, które miały coraz większą średnicę i pozwalały dostrzegać coraz słabsze obiekty na niebie. Pod koniec XIX wieku zbudowana została luneta wyposażona w obiektyw o średnicy 1 metra, Osiągnięta została bariera możliwości technicznych. Soczewki o większej średnicy nie dało się zbudować, gdyż odkształcenia kształtu soczewki pod wpływem jej własnego ciężaru zakłócałyby otrzymywany obraz. W XX wieku największe budowane przyrządy były teleskopami zwierciadłowymi.
W połowie XIX wieku w astronomii zastosowano nowy wynalazek – fotografię. Znacząco poszerzyło to możliwości pomiarowe i obserwacyjne teleskopów. Współcześni następcy kliszy fotograficznej – kamery CCD są standardowym wyposażeniem wszystkich większych teleskopów.


zanim wynaleziono lunetę I pierwsze lunety, pierwsze teleskopy I pierwsze lunety w Polsce I od obserwacji do pomiarów I
teleskopy XXI wieku I powrót na stronę główną muzeum